بیدار می شوم اما چشمم را باز نمی کنم دلم نمی خواهد روزی دیگر آغاز شوم مرغکمو کنار تخت می گذارم و در قفس را باز می کنم می دانم تا وقتی من اینجا خواب باشم از قفس بیرون نمی آید منتظر می ماند تا باهم بستر را ترک کنیم .

امروز رو دوست دارم به هیچ چیز فکر نکنم دغدغه هایم رو تو بقچه ای بپیچم و بزارم بالای کمد دیوار ی امروز دلم می خواهد  داخل خانه بمانم روی کاناپه داراز بکشم و حرکات ماهی ها رو نگاه کنم تصمیم می گیرم امروز رو بنویسم .

باز چشمانم رو می بندم اما افکارم نمی گذارد که دوباره خواب به چشمانم بیاید

یاد حرفهای دوستی می افتم که می گفت کاش من هم مثل تو بی غصه باشم

 من بی غصه هستم ؟

نگاهش می کنم هیچ  نمی گویم کاش کمی کمتر راجع به هم قضاوت می کردیم .

قضاوت کردن از عادت های بد من و لااقل آدمهای دور بر من هست . چه بسا خیلی وقتها آدمهای دور بر مو بدون اینکه کنارم باشم و اجازه دفاع از خودشونو داشته باشن به نقد کشیدم و رفتارشونو پیش خودم  محکوم کردم غافل از اینکه من همه ابعاد زندگی آدمها رو نمی دونم و شاید اوناها هم نمی تونن و نمی خوان شرایطتشونو برای من توصیف کنن .

کاش همه روزهای زندگیم مثل دیروز بودند . کاش همیشه وقتی برای خودم داشتم 

 این روزها کمتر پیش می آییند اما من همیشه این روزها را می نوشم و لذت می برم که هنوز هم دارای این روزها هستم گرچه هوای این فصل اصلا به مذاقم خوش آیند نیست

نوشیدن چند فنجان چای گوش دادن موسیقی وطراحی کردن نگاه کردن به آلبوم  یاداوری روزهای زیبای سفر و روزهای خوش گذشته چه قدر به دلم چسبید

گاهی فکر می کنم که کاش در زندگی بیشتر برای خودمان وقت  داشتیم

پ.ن از همه دوستانی که دلتنگم شده بودند ممنونم و بابت غیبت طولانیم عذر می خوام .

مهربان جان آسمان عزیز دوست خوبم تلخند و جوجو عزیزم و بقیه دوستان خوبم که نگرانم بودند معذرت می خوام .